Krok 1 — Jak rozpoznać Danię

Standardowe tablice są długie i białe, z niebieskim pasem po lewej. Komercyjne tablice są żółte. Tak zwane tablice „Parrot” mają żółty fragment po lewej stronie. Są unikalne dla Danii.
Dania to w zasadzie płaski kraj z szerokimi, otwartymi polami między miastami. Przedmieścia bywają rozległe, z przestrzenią między zabudową. Śródmieścia są gęstsze i bardziej zwarte.
W Danii linie na jezdni są w całości białe. Podwójna linia środkowa jest bardzo częsta.
Zewnętrzne linie na jezdni często składają się z małych białych kwadratów. Ten charakterystyczny wygląd dobrze wskazuje na Danię.
Dania ma bardzo charakterystyczne znaki kierunku — przydatne do rozpoznania kraju. Są nisko i oprawione rurami. Mogą być czerwono-białe lub niebiesko-białe, ze strzałką wplecioną w tło. Często mają numery dróg.
Większe znaki bywają w bardziej standardowym układzie bez ramy z rur. Znaki na drogach szybkiego ruchu mają tło niebieskie lub zielone.
Większość nazw ulic kończy się na „vej” — duńskie słowo oznaczające ulicę. Tabliczki z nazwą mają zwykle niebieskie tło i biały tekst.
Dania ma łatwy do zapamiętania biały słupek z żółtym odblaskiem i ciemnopomarańczowym pasem. Ten słupek jest unikalny dla kraju. Zdarza się też zielona wersja.
Duński to język północnogermański, blisko spokrewniony ze szwedzkim i norweskim. Alfabet duński zawiera litery: Æ, Ø i Å.
- Norweski: Æ, Ø, Å.
- Farerski: Æ i Ø, ale nie Å.
- Islandzki: tylko Æ.
- Szwedzki: tylko Å; dodatkowo Ä i Ö, których nie ma w duńskim.
Duża część zabudowy to czerwona cegła. Dachy często mają dachówki w kolorze pomarańczowym, ciemnobrązowym lub czarnym.
Część domów ma strzechę, zwłaszcza na wsi.
Zdarzają się też szare dachy z blachy falistej, przypominające te z krajów bałtyckich.
Starsze lub wiejskie budynki mogą mieć ściany w konstrukcji szkieletowej (timber frame).
W Danii są kwadratowe barierki (typ B), bez odblasków.
Duński znak pieszy ma 5 pasów. Wyjątkowo pierwszy i piąty pas dotykają krawędzi białego trójkąta.
Przy wjeździe do miejscowości widać ten charakterystyczny znak; przy wyjeździe przekreśla go czerwony skos.
Przystanki oznacza się znakami czarno-żółtymi. Mała tabliczka jest na szczycie słupa, pod spodem rozkład. Bywa też starsza wersja niebiesko-biała.
Przy ulicy słupy energetyczne są rzadkie. Na wsi dominują wysokie linie napowietrzne, często przy drogach ekspresowych.
Często widać drogi rowerowe wzdłuż jezdni.
Te cztery sieci stacji benzynowych są typowe dla Danii, ale każda występuje też jeszcze w jednym innym kraju:
Krok 2 — Wskazówki regionalne
Dania ma przejrzysty system numeracji dróg — drogi uszeregowane są mniej więcej ze wschodu na zachód.
Drogi zaczynające się od 2–5 są grupowane według regionu.
Drogi zaczynające się od 1 występują w całym kraju, ale druga cyfra nadal ma przybliżony podział regionalny. Na Bornholmie są tylko drogi z numerem zaczynającym się od 1.
Możesz kliknąć obrazek, by go powiększyć.
Obwodnice (ring roads) to drogi ekspresowe wokół większych miast, oznaczane od O1 do O4. Numer rośnie od centrum; każda obwodnica w całości lub częściowo otacza miasto.
Obwodnice mają m.in.: Kopenhaga, Odense, Aarhus, Aalborg, Hillerød, Kolding i Vejle.
Dania dzieli się na sześć regionów, w każdym działa inna firma autobusowa. Na przodzie autobusu widać markę i charakterystyczne kolory.
Możesz kliknąć obrazek, by go powiększyć.
Grenlandia to największy pod względem powierzchni kraj wyspiarski świata i część Królestwa Danii.
Osobny poradnik Plonk It o Grenlandii: tutaj.
Wyspy Owcze to archipelag na północnym Atlantyku, autonomiczne terytorium Danii.
Osobny poradnik Plonk It o Wyspach Owczych: tutaj.
W centrum uwagi
Tradycyjne „dachy z wodorostów” są na wyspie Læsø; robi się je z tzw. trawy morskiej.
































