Indonezja — Poradnik Plonk It (PL)

Tablice indonezyjskie są czarne z białymi literami — przez blur zwykle widać trzy białe segmenty. Pojazdy użytkowe: żółte tablice. W nowszym pokryciu bywają też białe.

Indonezja: ruch lewostronny.

Linie środkowe: białe lub żółte; zewnętrzne zawsze białe (ciągłe lub przerywane). W Gen 3 żółta linia środkowa rzadsza — kolor dopiero niedawno wprowadzono.

Słupy zwykle okrągłe, ze stali lub betonu. Stalowe często malowane na czarno z kolorami flagi. Góra słupa: symetryczna lub niesymetryczna — zależnie od regionu.

Więcej o słupach regionalnych w sekcji o regionach.

Powszechne czarno-białe kwadratowe lub okrągłe słupki oraz żółto-czarne (czasem z czerwonym odblaskiem). Są też inne wzory.

Żółte drogowskazy pochylone w stronę drogi z wycięciem przy górze i skrótami trzech miejsc (największe u góry w wycięciu) — charakterystyczne dla Indonezji.

Indonezyjski wygląda podobnie do malajskiego, ale był pod wpływem holenderskiego, malajski — angielskiego. Np. „telewizja”: ind. televisi (jak nl. televisie), malajski televisyen (jak ang.).

Rzędy czerwono-białych banerów w całym kraju; czasem kolorowsze flagi.

Reklamy papierosów wszędzie — często czarno-czerwone, cena ok. 18 000 Rp. Szukaj graficznych ostrzeżeń i słowa „PERINGATAN”.

Motocykle mają tablicę z przodu — w wielu innych krajach SE Azji nie.

Waluta: rupia indonezyjska (Rp).

Pokrycie ograniczone: brak na Papui i sąsiednich wyspach; rzadkie m.in. na Kalimantanie, Aceh, środkowej Sulawesi i północnym Maluku.

Nazwy jednostek II poziomu — Kabupaten / Kab. (regencja) — na znakach i billboardach. 417 kabupatenów w SV, przydatnych w GeoGuessr; da się je uczyć.

Więcej w sekcji zasobów.

Strony świata na adresach: Utara — północ, Timur — wschód, Selatan — południe, Barat — zachód, Tengah — środek.

Dwa typy gór słupów: belka z izolatorami symetryczna lub niesymetryczna względem słupa — ważne do zgadywania regionu.

Słupy z trójkątnym elementem pod poziomą belką — w wymienionych na grafice regionach.

Słupy z wgłębieniem po obu stronach — Jawa Zachodnia, Dżakarta, Banten.

Góra słupa w stylu trójzębu — głównie środkowa Jawa i Yogyakarta; rzadko południowy i zachodni Kalimantan, północne Sumatra i Riau.

Bali: symetryczne i niesymetryczne słupy oraz warianty Małych Sundów; unikalny prostokątny element na górze słupa.

Małe Sundy („Nusy”): bardzo długie podpory na górze słupa; czasem dwie.

Północna i środkowa Sulawesi oraz Gorontalo: dodatkowy element tuż pod poziomą belką.

Cienkie czarne słupy obok zwykłych przy wschodnim półwyspie środkowej Sulawesi; przy górze zwykle taśmy jasnoniebieska i zielona. Rzadko północny wschód Sulawesi Południowo-Wschodniej.

Prawie wyłącznie północne Sumatra: belka symetryczna, ale niesymetryczne izolatory (jeden z jednej strony, dwa z drugiej).

Anteny satelitarne: kierunek wskazuje względem równika (np. antena na północ → jesteś na południe od równika). Im bardziej „pozioma” antena, tym bliżej równika.

Środkowa Sulawesi: charakterystyczne słupki — czarny dół, biały środek, żółty góra.

Malowane ogrodzenia — głównie Sulawesi: przeważnie białe z niebieskim lub czerwonym.

Zielona farba na bokach mostów — często południowy i środkowy Kalimantan.

Plantacje palm olejowych głównie na Sumatrze i Kalimantanie; rzadko Sulawesi.

Ryż głównie na Jawie; czasem Sulawesi Południowa, Sumatra Południowa. Pełny przegląd: USDA FAS.

Małe Sundy zwykle suchsze niż reszta; ku wschodowi jeszcze suchiej (zwłaszcza Gen 3). Roślinność mniej tropikalna, bardziej brązowa. Sumba najsuchsza z „Nusów”.

Krajobraz sawanny czasem na północnej Sumba.

Czerwona gleba z warstwą białej gleby na wierzchu — głównie Bangka-Belitung; biała ziemia często wlewa się na drogę.

Dachówki najczęściej na Jawie; czasem południowa Sumatra, Małe Sundy, południowy Kalimantan.

Blacha dachowa bez dachówek częstsza na północy, gdzie dachówek brak — Kalimantan, Sulawesi, Sumatra.

Poziome szczeliny w trójkątach dachu — prawie tylko południowa Sulawesi.

Na Sumba charakterystyczne strome, wysokie szczyty dachów.

Architektura Bali: wpływ kultury i hinduizmu. Szukaj koronowych szczytów, posągów strażników, wież z bębnami. Andezyt — ciemna skała wulkaniczna: bramy, mury, rzeźbione detale.

Jawa Zachodnia: dachy w kształcie łodzi.

Północne Sumatra: też dachy „łodziowe”, ale mniej strome, bez iglic.

Na Kalimantanie dachy z drewnianych łusek.

Dachy z „rogami” szczytowymi — Sulawesi Południowa, Riau, środkowy i południowy Kalimantan.

Region Rantepao (Sulawesi Południowa): domy Tongkonan z dachem w kształcie siodła, budynki podniesione nad ziemią.

Gdy tablica nie jest rozmyta, kody regionalne pomagają: 1 litera tylko na Jawie (głównie zachód); 2 litery też Jawa, ale wschód.

Kliknij obrazek, by powiększyć.

Częściej niż kody widzisz kabupateny, ale na tabliczkach bywa kod pocztowy (5 cyfr): 1xxxx Dżakarta … 9xxxx Maluku i Papua.

Kliknij obrazek, by powiększyć.

Kraj w większości muzułmański — kościoły i inne znaki chrześcijaństwa dobrze zawężają region.

Pokrycie Gen 3 z charakterystyczną anteną głównie Jawa; bardzo rzadko Bali/Denpasar. Najczęściej wschodnia Jawa — zachód częściowo nadpisany Gen 4.

Czarne Gen 3 prawie wszędzie, ale najczęściej Sulawesi.

Okolice jeziora Toba (północne Sumatra): góry wokół jeziora, wyspa Samosir, często pochmurne pokrycie.

W części Gen 4 w Batam bywa fioletowy odcień i czarny rozmyty obiekt. Najczęściej Batam, czasem okolice Medanu — potwierdzaj innymi metami.

Zatoka Palu: lekko skierowana na północny zachód; góry na zachodzie zatoki, na wschodzie płaskiej i bardziej miejskie tereny.

Bardzo strome dachy z liści palm — czasem wyspa Nias na południowy zachód od północnego Sumatry.

Rzadko na wschodnim Bali: biały SUV z czarnymi belkami i deską na dachu.

Czarna pickapka z pasażerami w skrzyni ładunkowej — okolice Jagasatru na Bali.